شب چک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شب چک . [ ش َ ب ِ چ َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) شبچه . شب برات را گویند که شب پانزدهم شعبان است زیراکه چک به معنی برات است . (برهان ). شب پانزدهم شعبان که شب برات هم گفته میشود. (فرهنگ نظام ). شب برات که شب پانزدهم شعبان بود. (ناظم الاطباء) : چراغان در شب چک آنچنان شد که گیتی رشک هفتم آسمان شد. رودکی (؟). ◄ صاحب آنندراج گوید: گفته اند شب چک به معنی شب برات نیست بلکه به معنی آن نوشته ای است که برای اجازه ٔ عبور در شب، عسس و شحنه و حاکم و پاسبان شب به دست کسی دهند که کشیکچیان او را مانع نشوند و بگذارندبه جایی که خواهد برود و در این ایام او را اسم شب گویند. (از آنندراج ).