شباریم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شباریم . [ ] (اِخ ) (به معنی خراب ) نام محلی در نزدیکی «عای » که اسرائیلیان بقهر در آنجا برگشته اند. (صحیفه ٔ یوشع: ٧:٥) (قاموس کتاب مقدس ).
شباریم . [ ] (اِخ ) صاحب قاموس کتاب مقدس می نویسد: محتمل است که به معنی قله ها و شکافها باشد و محلش معلوم نیست .