شباعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شباعة. [ ش ُ ع َ ] (اِخ ) نام چاه زمزم . (مهذب الاسماء) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). نام چاه زمزم در عهد جاهلیت، بدان جهت که آب آن سیر میسازد خورنده را. (منتهی الارب ).
شباعة.[ ش َ ع َ ] (ع مص ) بسیار و وافر گردیدن عقل . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
شباعة. [ ش ُ ع َ ] (ع اِ) باقیمانده بعد سیری . (منتهی الارب ) (آنندراج ). باقیمانده از طعام و شراب پس از سیری . (ناظم الاطباء).