شبکور

(~.) (اِمر.)<BR>۱- کسی که شب جایی را نبیند.<BR>۲- خفاش.<br>

(~.) (اِمر.) ۱- کسی که شب جایی را نبیند. ۲- خفاش.

شب کور. [ ش َ ] (ص مرکب ) آنکه به شب هیچ نبیند. أعشی . کسی که در شب چشمش نبیند. (فرهنگ نظام ) (ناظم الاطباء). رجوع به شب کوری شود. ◄ (اِ مرکب ) خفاش . شب پره .

شبکور. [ ش َ ] (اِخ ) دهی از دهستان سوسن ایذه شهرستان اهواز. دارای ٣٣٠ تن سکنه . آب آن از چشمه و محصول آن غلات است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی