شبیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شبیدن . [ ش َ دَ ] (مص ) به یکطرف برگشتن . ◄ نشستن . ◄ قرار گرفتن در جای مانند نشستن پرندگان . ◄ آرمیدن هر جایی در شب . ◄ آویختن چیزی بر سر. ◄ چیزی به دور کمر بستن . (از ناظم الاطباء). اما این معانی همه مخصوص به ناظم الاطباء است .