شتاب آوردن

شتاب آوردن . [ ش ِ وَ دَ ] (مص مرکب ) شتافتن . شتابیدن . به تعجیل رفتن . عجله کردن : چو آهو و خرگوش یابد عقاب نیارد به دراج و تیهو شتاب . اسدی . بباید رفت روزی چند از این پیش شتاب آوردن و بردن سر خویش . نظامی شه از مستی شتاب آورد بر شیر به یکتا پیرهن بی درع و شمشیر. نظامی .