شتابرو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شتابرو. [ ش ِ رَ ] (نف مرکب ) شتاب رونده . که شتابد. که شتابنده باشد. که تعجیل کند. ◄ تیزگام سبکپای . تندرو. (از ناظم الاطباء). أفوف . خُذروف . خَفَیدَد. دُلاثِم . شَمشَلیق . عَمَلَّس . قَسقاس . لَذلاذ.مِئلَب . مُهذِف . هَذِف . هَذّاف . (از منتهی الارب ).