شتابی کننده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شتابی کننده . [ ش ِ ک ُ ن َ دَ / دِ] (نف مرکب ) شتابنده . آنکه شتاب به کار دارد. مُستَهدِج . مُقرَنصِف . قَبین ؛ شتابی کننده در امور خود. هَثهاث . هَقهاق ؛ شتابی کننده ٔ در امور. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شتابی کننده . [ ش ِ ک ُ ن َ دَ / دِ] (نف مرکب ) شتابنده . آنکه شتاب به کار دارد. مُستَهدِج . مُقرَنصِف . قَبین ؛ شتابی کننده در امور خود. هَثهاث . هَقهاق ؛ شتابی کننده ٔ در امور. (منتهی الارب ).