شترخوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شترخوار. [ ش ُ ت ُ خوا / خا ] (اِخ ) دهی از دهستان فشافویه بخش ری شهرستان تهران . دارای ١٧٦ تن سکنه . آب آن از قنات و محصول آن غلات و صیفی است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).
شترخوار. [ ش ُ ت ُ خوا / خا ](نف مرکب ) خورنده ٔ شتر. رجوع به اشترخوار شود. ◄ (اِ مرکب ) اشترخار. رجوع به اشترخار شود.