شترگلو

(~. گَ)<BR>۱- (ص مر.) آن چه که مانند گلوی شتر منحنی باشد.<BR>۲- (اِمر.) راه آب زیرزمینی که با لوله یا تنبوشه‌های بزرگ در زیر نهر یا رودخانه به وسیلة دو چاه تعبیه کنند تا آب از یک سمت فرورود و از سمت دیگر بالا آید. چاه آب گیر را «نر» و چاه آب ده را «لاس» گویند، منگل.<br>

(~. گَ) ۱- (ص مر.) آن چه که مانند گلوی شتر منحنی باشد. ۲- (اِمر.) راه آب زیرزمینی که با لوله یا تنبوشه‌های بزرگ در زیر نهر یا رودخانه به وسیله دو چاه تعبیه کنند تا آب از یک سمت فرورود و از سمت دیگر بالا آید. چاه آب گیر را «نر» و چاه آب ده را «لاس» گویند، منگل.

شترگلو. [ ش ُ ت ُ گ َ] (اِ مرکب ) گلوی شتر. ◄ آنچه مانند گلوی شتر منحنی باشد. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ در اصطلاح مقنیان، راه آب زیرزمینی با لوله یا تنبوشه های بزرگ در زیر نهر یا رودخانه و آن چنان باشد که از دو سوی رودخانه همچون دو چاه تعبیه کنند و آن دو را از زیر رودخانه به هم بپیوندند تا آب از یک سمت فرورود و از سمت دیگر بالا آید. چاه آب گیر را «نر» و چاه آب ده را «لاس » گویند. منگل . (فرهنگ فارسی معین ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی