شترگلو

شترگلو. [ ش ُ ت ُ گ َ] (اِ مرکب ) گلوی شتر. ◄ آنچه مانند گلوی شتر منحنی باشد. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ در اصطلاح مقنیان، راه آب زیرزمینی با لوله یا تنبوشه های بزرگ در زیر نهر یا رودخانه و آن چنان باشد که از دو سوی رودخانه همچون دو چاه تعبیه کنند و آن دو را از زیر رودخانه به هم بپیوندند تا آب از یک سمت فرورود و از سمت دیگر بالا آید. چاه آب گیر را «نر» و چاه آب ده را «لاس » گویند. منگل . (فرهنگ فارسی معین ).