شتوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شتوت . [ ش ُ ] (ع ص، اِ)پراکنده از مردم : و فی المجلس شتوت من الناس ؛ یعنی در مجلس پراکنده از مردمند که از یک قوم و قبیله نباشند. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از صحاح ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شتوت . [ ش ُ ] (ع ص، اِ)پراکنده از مردم : و فی المجلس شتوت من الناس ؛ یعنی در مجلس پراکنده از مردمند که از یک قوم و قبیله نباشند. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از صحاح ).