شتیت

شتیت . [ ش َ ] (ع مص ) پراکنده شدن و پراکنده گردیدن . شَت ّ. شَتات . شَتَت . (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ) (از محیط المحیط).

شتیت . [ ش َ ] (ع ص، اِ) کار پراکنده . (منتهی الارب ). ج، شتی . (از محیط المحیط). پراکنده . (دهار). ◄ دندان گشاده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (دهار).