شجاع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شجاع .[ ش ُ ] (اِخ ) (شاه ...) از بابریان و حکمران بنگاله است و از ربیعالاول سال ١٠٦٨ هَ . ق . تا رمضان ١٠٧٠ هَ . ق . سلطنت داشت . (از معجم الانساب زامباور ص ٤٤٢).

شجاع . [ ش ُ ] (اِخ ) ابن عطا، نام سپهدار زهیر فاتح سیستان است . زهیر او را با سپاهی به سند فرستاد و در سال ١٤٣ هَ . ق . میان او و زهیر اختلاف پدید آمد و شجاع زهیر را محاصره کرد اما با وساطت زیادبن همام راسبی محاصره برداشته شد. (از تاریخ سیستان ص ١٤١).

شجاع . [ ش ُ ] (اِخ ) ابن علی مصقلی . رجوع به علی مصقلی شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

باجرات، بهادر، بی‌باک، پهلوان، تهمتن، جسور، جنگاور، جنگجو، جنگی، دلاور، دلیر، رشید، شیردل، مبارز، نترس، نیو ≠ جبون