شجری

شجری . [ ش َ ج َ ] (اِخ ) محمدبن علی بن الحسن علوی حسنی (ابوعبداﷲ) مردی فاضل و دانشمند بود. از آثار او، کتاب التعازی است و تا سال ٤١٤ هَ . ق . حیات داشته است . (از معجم المؤلفین ج ١٠ ص ٣١٦).

شجری . [ ش َ ج َ ] (ص نسبی ) هر چیز منسوب به شجر. ◄ هر چیز مانند درخت . ◄ آنکه درخت میفروشد. ◄ آنکه درخت میکارد. (ناظم الاطباء). ♦ رنگ شجری ؛ سبزمایل به زردی است . (فرهنگ نظام ).

شجری . [ ش َ ج َ ] (اِخ ) علی بن محمدبن محمد علوی عمری شجری . رجوع به علی بن صوفی شود.