شجوجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شجوجی . [ ش َ ج َ جا ] (ع ص ) مرد بسیار درازپای کوتاه پشت . (منتهی الارب ). مرد بسیار دراز. (از اقرب الموارد). مرد نیک دراز یا دراز سطبراستخوان یا درازپای یا درازپشت کوتاه پای . (منتهی الارب ). ◄ اسب فربه سطبراستخوان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) مرغی است ابلق سیاه سپید. (منتهی الارب ). عقعق . (اقرب الموارد). ◄ نوعی از زاغ . (منتهی الارب ). ◄ باد که پیوسته وزد. (از اقرب الموارد). باد پیوسته . (منتهی الارب ).