شجکاو

شجکاو. [ ] (اِخ ) شجکا. سحکاو. نام جایی است به دو منزلی غزنه و در این روزگار مردم آن نواحی آنجا راشش کاو گویند. (حاشیه ٔ تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٤٣٣) : امیر چنان خواست که ترکمانان چیزی بینند که هرگز چنان ندیده بودند چون رسولان و مهد به شجکاو رسیدند و فرمان چنان بود که آنجا مقام کردند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٤٣٣). و نیز رجوع به تاریخ بیهقی چ فیاض ص ٢٥٥، ٤٢٥ و به تاریخ بیهقی چ نفیسی ص ٥١٧ شود.