شحور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شحور. [ ش َ وَ ] (ع اِ) شحرور. (اقرب الموارد). مرغی است خوش آواز. (منتهی الارب ). رجوع به شحرور شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شحور. [ ش َ وَ ] (ع اِ) شحرور. (اقرب الموارد). مرغی است خوش آواز. (منتهی الارب ). رجوع به شحرور شود.