شخاب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شخاب . [ ش ِ ] (ع اِ) شیر تازه . (منتهی الارب ). شیر که دوشیده شده باشد. (از اقرب الموارد). ◄ ج ِ شُخبَة. (منتهی الارب ). رجوع به شخبة شود.