شختیت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شختیت . [ ش ِ ] (ع ص ) غبار بالابرآمده . (منتهی الارب ). شِخّیت . (منتهی الارب ). و رجوع به شخیت شود.