شخصیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شخصیة. [ ش َ صی ی َ ](ع ص نسبی ) مؤنث شخصی . منسوب به شخص . ج، شخصیات . ♦ احوال شخصیة ؛ مسائل مربوط به شخص از نظر تابعیت و سن و جنسیت و ولادت و فوت و ازدواج و طلاق . رجوع به احوال شخصی شود. ♦ قضیه ٔ شخصیة ؛ در اصطلاح منطق قضایایی هستند که موضوع آنها یک فرد معین باشد در مقابل قضایای محصوره که موضوع آنها کل یا بعض است . (از فرهنگ علوم عقلی ).