شدادیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شدادیان . [ ش َدْ دا دی ] (اِخ )نام دو سلسله از شاهان که بر نواحی ارمنستان و آذربایجان حکومت کردند. دسته ٔ اول شدادیان گنجه اند که به دست محمدبن شداد در حدود ٣٤٠ هَ . ق . تأسیس شد و تا اواخر قرن پنجم دوام کرد. و دوم شدادیان آنی که از٤٩٥ هَ . ق . آغاز گردید و تا اواخر قرن ششم پایید. رجوع شود به شهریاران گمنام کسروی (ص ٢٧٠ تا ٣٢٩).