شربتدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شربتدار. [ ش َ ب َ ] (نف مرکب، اِ مرکب ) دارنده ٔ شربت . ◄ مسؤول شربتخانه . خادم که اقسام شربت در تحویل او است . (فرهنگ نظام ). کسی که مرباها و آچارها را بسازد و انواع حلواها بپزد و آن را در عرف حال رکابدار گویند. (آنندراج ) (بهار عجم ) : شربتی دارد لبش بهر دل بیمار من مردم و رحمی ندارد ماه شربتدار من . سیفی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی