شرطان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرطان . [ ش َ رَ ] (اِخ ) تثنیه ٔ شرط. دو ستاره انددر برج حمل و آن هر دو بر شاخ وی است . و بجانب شمال ستاره ای است خرد و بعضی عرب این هر سه را منازل قمرگویند و اشراط نامند. (منتهی الارب ). شرطان یا شرطین، دو ستاره ٔ کم نورتر از سه ستاره ٔ سر حمل . و آن منزل اول از منازل قمر باشد. اولین منزل منازل قمر و آن دو ستاره است بر دو شاخ حمل، از منزل اول از منازل قمر قبل از بطین . (یادداشت مؤلف ). در یکی از فیشهای مؤلف به ضم «ش » ضبط شده است . رجوع به شرطین شود.