شرف الدین مظفر

شرف الدین مظفر. [ ش َ رَ فُدْ دی ن ِ م ُ ظَف ْ ف َ ] (اِخ ) ابن منصوربن حاجی . از خواف خراسان . از پادشاهان آل مظفر متوفای ٧١٣ هَ . ق . اتابک یوسف شاه بن علاءالدین او را تربیت کرد و میبد و ندوشن و بخشی از قهستان یزد را بدو واگذار نمود. شرف الدین معاصر و مورد توجه غازان خان و الجایتو و امیری کاردان و لایق و نیکوکار بود. در آبادی ملک و آسایش مردم کوشید. (از تاریخ گزیده چ لیدن صص ٦١٦-٦٢٠). رجوع به همان صفحات و نیزص ٦٧٠ همان مأخذ و حبیب السیر چ خیام ج ١ ص ٢٧٦ شود.