شریطه
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(شَ طَ یا طِ) [ ع. شریطه ] (اِ.) ۱- شرط و پیمان ؛ ج. شرایط (شرائط). ۲- دعا یا نفرینی که شاعر در اواخر قصیده به صورت «تا فلان باشد فلان باد» میآورد؛ تأبید.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(شَ طَ یا طِ) [ ع. شریطه ] (اِ.) ۱- شرط و پیمان ؛ ج. شرایط (شرائط). ۲- دعا یا نفرینی که شاعر در اواخر قصیده به صورت «تا فلان باشد فلان باد» میآورد؛ تأبید.