شریعتمدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شریعتمدار. [ ش َ ع َ م َ ] (اِخ ) دامغانی . از علمای معاصر بود. از مؤلفات اوست : ١- انتباه نامه ٔ اسلامی . ٢- بت پرستی یا مسیحیت کنونی . (ترجمه ٔ کتاب عقائد الوثنیة فی الدیانة النصرانیة). وی به سال ١٣٤٦ هَ . ق . درگذشت . (از ریحانة الادب ج ٢ ص ٣٢٠).
شریعتمدار. [ ش َ ع َ م َ ] (ص مرکب ) عنوان و لقبی بود که بر عالمان علوم دینی اطلاق می شد؛ یعنی کسی که مدار شریعت است .
شریعتمدار. [ ش َ ع َ م َ] (اِخ ) استرآبادی . شیخ علی بن محمد جعفر فرزند شریعتمدار استرآبادی معروف از فقها و دانشمندان بود و مانند پدر خود تألیفاتی داشت که از آنجمله است . ١- انیس الغربا. ٢- بحرالدرر (در علم نحو). ٣- البروق اللامعة. ٤- بوستان (منظومه ٔ پارسی در تجوید). ٥- غایة الاَّمال فی علم الرجال . ٦- نهایة الاَّمال . و چندین اثر دیگر. وی به سال ١٣١٥ هَ . ق .در تهران درگذشت . (از ریحانة الادب ج ٢ صص ٣١٩-٣٢٠). رجوع به همان مأخذ شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی