شریعت

شَرِیْعَة مِّنَ الاَْمْرِ «شریعت» از مادّه «شَرْع» راهى است که براى رسیدن به آب در کنار نهرهایى که سطح آب، از ساحل نهر، پایین تر است احداث مى کنند; سپس به هر راهى که انسان را به مقصد و مقصودش مى رساند اطلاق شده است. به کار گرفتن این تعبیر در مورد آئین حق، به خاطر آن است که انسان را به سرچشمه وحى و رضایت الهى و سعادت جاویدان که همچون آب حیات است مى رساند; این واژه، یک بار در قرآن به کار رفته و تنها در مورد اسلام است.(21)