شریف شیرازی

شریف شیرازی . [ ش َ ف ِ ] (اِخ ) میر سیدشریف خلف میر شریف ثانی از احفاد سیدشریف جرجانی و از شاعران قرن دهم هجری بود. بیت زیر از اوست : دورم ز بزم وصل تو ای ماه چون کنم جانم به لب ز ناله رسید آه چون کنم . (ازفرهنگ سخنوران و تحفه ٔ سامی ص ٢٩). رجوع به فرهنگ سخنوران و مآخذ مندرج در آن شود.

شریف شیرازی . [ ش َ ف ِ ] (اِخ ) میر شریف برادر میر شریف که معرف شیراز و از شاعران قرن یازده هجری قمری بود. رباعی زیر از اوست : غرض از باده گر مستی است چشم یار هم دارد گر از گل رنگ مطلوب است آن رخسار هم دارد نمی دانم چرا گردون به کام من نمی گردد اگر عیبم پریشانی است زلف یار هم دارد. (از فرهنگ سخنوران ) (قاموس الاعلام ترکی ). رجوع به فرهنگ سخنوران و مآخذ مندرج در آن شود.