شش ارکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شش ارکان . [ ش َ / ش ِ اَ ] (اِ مرکب ) سته ٔ ضروری را گویند؛ یعنی شش چیز که تا وقتی که انسان زنده است بی اینها نباشد: اول، هوا که محیط ابدان است . دوم، اکل و شرب . سوم، حرکت و سکون بدنیه . چهارم، حرکت و سکون نفسانیه مثل غضب و فرح و خوف و حزن و خجالت . پنجم، نوم و یقظه ؛ یعنی خواب و بیداری . ششم، استفراغ و احتباس، مثلاً خروج بول و غائط و جماع و فصد و حمام، و احتباس، عدم خروج چیزهای مذکور است از بدن . (از غیاث اللغات ).