شش طرف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شش طرف . [ ش َ / ش ِ طَ / طَ رَ ] (اِ مرکب ) شش جهت که مشرق و مغرب و شمال و جنوب و فوق و تحت باشد. (ناظم الاطباء). به معنی شش جهت و شش سو است . (از آنندراج ) : بربست به نام خویش شش حرف گرد کمر زمانه شش طرف . نظامی . رجوع به شش جهت شود.