ششتا زدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ششتا زدن .[ ش َ / ش ِ زَ دَ ] (مص مرکب ) طنبور شش تار نواختن . (از برهان ) (ناظم الاطباء) (انجمن آرا) (آنندراج ). ◄ شش بجول باختن . (ناظم الاطباء). شش بجول باختن را گفته اند که نوعی قمار است و به شش قاب مشهور است . (انجمن آرا) (از آنندراج ) (از برهان ) : می خورد، شش تا زند، غیبت کند، لوطی بود او مسلمان باشد و من ملحد از بهر خدا. نزاری قهستانی .