شصیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شصیب . [ ش َ ] (ع اِ) بهره . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). نصیب و حظ. (از اقرب الموارد). ◄ (ص ) مرد غریب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). غریب . (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شصیب . [ ش َ ] (ع اِ) بهره . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). نصیب و حظ. (از اقرب الموارد). ◄ (ص ) مرد غریب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). غریب . (از اقرب الموارد).