شطاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شطاط. [ ش َ / ش ِ ] (ع مص ) دور شدن . (ناظم الاطباء) (المصادر زوزنی ). ◄ راست قامت شدن . ◄ دارای اندام معتدل بودن . (ناظم الاطباء).
شطاط. [ ش َ / ش ِ ] (ع اِمص ) درازی . ◄ دوری . ◄ راستی قامت مردم و نیزه و اعتدال آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) پاره آجر. (ناظم الاطباء). ریزه ٔ خشت پخته . (منتهی الارب ) (آنندراج ).