شظاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شظاف . [ ش ِ ] (ع اِمص ) دوری . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). ◄ ج ِ شَظَف . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به شظف شود.
شظاف . [ ش َ ] (ع اِمص ) تنگی و سختی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) . ◄ تنگی زیست و سختی آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) جای خشن . (ناظم الاطباء). ◄ (اِمص ) خشونت زندگی . (از اقرب الموارد).