شعفه
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(شَ عَ فَ یا فِ) [ ع. شعفه ] (اِ.) ۱- سر کوه، رأس جبل. ۲- پارهای از موی مجتمع در سر. ۳- باران نرم. ۴- سر قلب، آن جا که به علاقه رگ آویزان است ؛ ج. شعف، شعوف، شاف، شعفات.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(شَ عَ فَ یا فِ) [ ع. شعفه ] (اِ.) ۱- سر کوه، رأس جبل. ۲- پارهای از موی مجتمع در سر. ۳- باران نرم. ۴- سر قلب، آن جا که به علاقه رگ آویزان است ؛ ج. شعف، شعوف، شاف، شعفات.