شعیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شعیا. [ ش َع ْ ] (اِخ ) نام پیغمبری از بنی اسرائیل که اشعیا نیز گویند. (ناظم الاطباء). نام نبی علیه السلام که به آمدن عیسی و محمدعلیهماالسلام بشارت داده، و به سین مهمله نیز آمده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). اشعیا و یشعیا و اشعیاء و سعیا نیز ضبط شده . نام پیغامبری از بنی اسرائیل که نسبش به سلیمان می رسد. (یادداشت مؤلف ) : صبر از مراد نفس و هوا باید این بود قول عیسی شعیا را. ناصرخسرو. و رجوع به مجمل التواریخ و القصص ص ٢١٢ و ٢١٣ و ٤٣٥ ونزهة القلوب ج ٣ ص ١٧ و عقدالفرید ج ٣ ص ٨٩ شود.