شعیمط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شعیمط.[ ش ُ ع َ م ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان باوی بخش مرکزی شهرستان اهواز. سکنه آن ٣٠٠ تن . آب آن از چاه . محصول عمده ٔ آن غلات است . راه ماشین رو دارد. ساکنان از طایفه ٔ نواسر هستند. این آبادی از چهار قریه ٔ کوچک متصل بهم تشکیل شده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).