شغبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شغبه . [ ش َ غ ِ ب َ / ب ِ ] (ص ) ذلیل وخوار. (ناظم الاطباء). مجازاً به معنی ذلیل و خوار. (غیاث اللغات ). ◄ فریفته . (ناظم الاطباء).بعضی شغبه را بمعنی فریفته نوشته . (غیاث اللغات ).
شغبه . [ش َ ب َ / ب ِ ] (اِ) پوست بعضی از اندام که از کثرت کار فرمودن سخت و درشت و ستبر شده باشد. (از غیاث اللغات ) (ناظم الاطباء). و رجوع به شغ و شغر و شغه شود.