شفا جستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شفا جستن . [ ش ِ / ش َ ج ُ ت َ ] (مص مرکب ) تشفی . (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ) : کون و مکان را شفا قُران کریم است چون تو نجویی شفابه درد بپایی . ناصرخسرو. درد تو جراحتی است ناسور از زخم اجل شفات جویم . خاقانی .