شفابخش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شفابخش . [ ش ِ / ش َ ب َ ] (نف مرکب ) شفابخشنده . شفادهنده . دارویی که تندرستی آورد. (ناظم الاطباء). شافی . شفادهنده . بهبودبخش . (یادداشت مؤلف ) : ای باد از آن باده نسیمی به من آور کآن بوی شفابخش بود دفع خمارم . حافظ. ◄ نافع و سودمند. (ناظم الاطباء).