شفاساز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شفاساز. [ ش ِ / ش َ ] (نف مرکب ) شفاسازنده . نافع و سودمند و شفادهنده . (ناظم الاطباء) : به دستان دوستان را کیسه پرداز به زخمه زخم دلها را شفاساز. نظامی . ◄ دارویی که تندرستی آورد. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شفاساز. [ ش ِ / ش َ ] (نف مرکب ) شفاسازنده . نافع و سودمند و شفادهنده . (ناظم الاطباء) : به دستان دوستان را کیسه پرداز به زخمه زخم دلها را شفاساز. نظامی . ◄ دارویی که تندرستی آورد. (ناظم الاطباء).