شفشاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شفشاف . [ ش َ ] (ع اِ) سرما. ◄ باران . (از ناظم الاطباء). باران توأم با سرما. (از اقرب الموارد). ◄ باد خنک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ (ص ) ثوب شفشاف ؛ جامه ٔ بدباف . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).