شفش/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(شَ) (اِ.) نی و چوبی که حلاج پنبه را با آن میزند.(~.) (اِ.) ۱- شاخ درخت. ۲- شوشه، شفشه.واژه قبلی: شفرهواژه بعدی: شفشاهنگ