شلال
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(ش) (اِ.) ۱- نوعی دوختن و آن چنان است که دو طرف پارچه را برهم نهند و کوکهای خرد و ریز بر وی زنند بطوری که دو روی آن مشابه باشد، برخلاف بخیه که دو روی آن با یکدیگر مشابهت ندارد. ۲- بخیه درشت.
(~.) [ ع. ] (اِ.) ۱- گروه پراکنده، قوم متفرق. ۲- گروهی که شتران را برانند.