شلینگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شلینگ . [ ش ِ ] (اِخ ) فریدریش ویلهلم یوزف فیلسوف آلمانی (متولد ١٧٧٥- متوفای ١٨٥٤ م .). وی پسر کشیشی از اهل وورتمبرگ بود، اما اوقات او همیشه به تدریس و تصنیف می گذشت . وی در سن بیست سالگی دست به تحریر زد و آثارش محل توجه قرار گرفت و عاقبت گوته نسبت به او علاقه پیدا کرد. در سن ٢٣سالگی به معلمی دانشگاه شهر ینا پذیرفته شد و سپس در دانشگاههای مونیخ و برلن استاد شد. او در ٣٠سالگی فیلسوفی معتبر بود ولی از آن ببعد چندان آثاری از خود منتشر نکرد. کتابهای عمده ٔ او عبارتند از: روح جهان، تحقیق در حقیقت مختاریت انسان، اندیشه ها در فلسفه ٔ طبیعت، بیان فلسفه ٔ من، فلسفه و دین، ادوار جهان، فلسفه ٔ صنعت . این فیلسوف از فلسفه ٔ طبیعت آغاز کرده با مسلک عرفانی به فلسفه ٔ وحی رسید و با وجود افکار مشوش و اغلب تاریک و متناقض شاگردان بسیار داشت . (فرهنگ فارسی معین ).
شلینگ . [ ش ِ ] (انگلیسی، اِ) مسکوکی است در انگلستان . (یادداشت مؤلف ). پول انگلیسی معادل یک بیستم لیره ٔ استرلینگ .(فرهنگ فارسی معین ). شیلینگ . رجوع به شیلینگ شود.