شمارنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شمارنده . [ ش ُ رَ دَ / دِ ] (نف ) محاسِب . حساب کننده . (ناظم الاطباء).حسیب . محصی . آمارگیر. (یادداشت مؤلف ) : برفتند هر یک سوی تخت خویش یکایک شمارنده بر بخت خویش . فردوسی . کسی کو کسی را نیاید بکار شمارنده زو برنگیرد شمار. نظامی . ذموم ؛ بسیار عیب شمارنده مردم را. (منتهی الارب ).