شماص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شماص . [ش ِ ] (ع مص ) توسنی کردن اسب (لغتی است در سین، یعنی شماس ). (ناظم الاطباء).
شماص . [ ش ِ ] (ع ص ) جاریة ذات شماص وملاص ؛ دختر سبک نرم بدن شوخ و ناگاه بی باکانه پیش آینده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
شماص . [ ش ُ ] (ع ص ) شتابی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ (اِمص ) عجله . (اقرب الموارد). تعجیل . (ناظم الاطباء).