شماطهدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ مّ طَ یا طِ) [ معر. ] (اِفا.) صدادار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(شَ مّ طَ یا طِ) [ معر. ] (اِفا.) صدادار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شماطه دار. [ ش َم ْ ما طَ / طِ ] (نف مرکب ) (از: شماطه از کلمه ٔ روسی شومت بمعنی صدا کردن، صدا دادن + دار، مخفف دارنده، علامت صفت فاعلی ) و منظور ساعتی است زنگدار که در مواقع معین که خواهند زنگ آن بصدا درآید و اعلام وقت کند یا موجب بیدار شدن خفته شود. شماطه در عربی بدین معنی مستعمل نیست . (از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شماطه شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی