شمراج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شمراج . [ ش ِ ] (ع مص ) شمرجة. بد دوختن جامه ٔ کسی را. (ناظم الاطباء). بخیه ٔ دورادور زدن و بد دوختن جامه را. (از اقرب الموارد). ◄ خلط کردن در سخن . ◄ نیکو پروردن حاضنه کودک را. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) .
شمراج . [ ش ِ ] (ع ص ) کسی که سخن را به دروغ آمیزش دهد. ج، شماریج . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد).